วัฒนธรรมซิลดาเวีย

เครื่องแต่งกายประจำภูมิภาคแตกต่างกันมาก ตั้งแต่สายคาดเอวสีแดงและเสื้อคลุมคาดเข็มขัดทางใต้ ไปจนถึงเสื้อขนสัตว์ภูเขาและหมวกปีกในภาคเหนือ ตรานกกระทุงสองหัวมักปักบนชุดพิธี โดยเฉพาะในวันชาติและงานแต่งงาน

อาหารซิลดาเวียหนักแน่นและอิงฤดูกาล อาหารหลักมี blumkes ตุ๋น น้ำเกรวี่หัวหอม แพะย่าง และผลไม้กวน เชอร์รีดองและเหล้ากลั่นพลัมเป็นของรับแขกแบบดั้งเดิม มื้ออาหารส่วนใหญ่มาพร้อมขนมปังดำสดและซอสโยเกิร์ต

แต่ละภูมิภาคมีปฏิทินเทศกาลของตนเอง แต่มีสามวันที่ถือร่วมกันทั่วประเทศ ได้แก่ วันนักบุญ Wladimir (15 กรกฎาคม), วันนกกระทุง (ศุกร์แรกของเดือนกันยายน) และคืนเฝ้าหอจดหมายเหตุในกลางฤดูหนาว ดนตรี การเต้นรำ และเอกสารราชการมักปรากฏพร้อมกัน ศิลปินนานาชาติอย่าง เบียนกา คาสตาฟิโอเร เคยขึ้นเวที Kursaal Klow หลายครั้ง

ชีวิตสาธารณะในซิลดาเวียเริ่มเช้าและจบด้วยแสงเทียน หน่วยงานรัฐปิดพักชากลางสัปดาห์ และข่าวท้องถิ่นออกอากาศด้วยอักษรซิลดาเวียทั้งสองแบบ จักรยานและแบบฟอร์มเบิกคลิปหนีบกระดาษยังเป็นส่วนหนึ่งของสถานที่ทำงานส่วนใหญ่

น้ำพุธรรมชาติและบ่อน้ำแร่เป็นส่วนสำคัญของชีวิตซิลดาเวีย โดยเฉพาะในภาคกลางและพื้นที่สูง วันหยุดสุดสัปดาห์มักผ่านไปท่ามกลางไอน้ำ ผู้คนแช่น้ำอย่างเงียบ ๆ หรือเล่าเรื่องริมบ่อ เสียงขลุ่ยเบา ๆ ในหมู่ไม้และการจิบน้ำแร่จากต้นน้ำเป็นภาพคุ้นตา ความเชื่องช้านี้ไม่ใช่แค่ประเพณี แต่เป็นศิลปะการใช้ชีวิตของซิลดาเวีย

ตั้งแต่ใบคำร้องประทับตราไปจนถึงพิธี Vigil of Classification ประจำปี ระบบราชการซิลดาเวียถูกยกระดับเป็นศิลปะ Sigillography หรือการศึกษาและชื่นชมตราประทับราชการ มีสถานะสูงในจิตใจคนทั้งชาติ พนักงานรัฐฝึกมารยาทจดหมายเหตุอย่างเข้มงวด และเด็กนักเรียนยังเรียนรู้มุมประทับตราที่ถูกต้อง ความเป็นระเบียบนี้ถูกมองว่าเป็นทั้งความรักชาติและบทกวี